Ho Chi Min City

Hier een bericht uit het verre Vietnam. Mijn lang verwachte backpackreis is eindelijk begonnen. Familie en vrienden zijn uitgezwaaid en mijn backpack met 9 kilo gevuld. Mijn reis begint op Schiphol waar een raar, misselijk gevoel in mijn buik naar boven komt. Wat een spanning, wat een avontuur.

Ho Chi Min City

Ho Chi Min City 

De vlucht was erg goed gegaan, ik deed er in totaal 16 uur over met overstap in Parijs. Zo’n vlucht in je eentje is vrij saai omdat je niemand hebt om mee te praten. Gelukkig is er tegenwoordig overal WIFI beschikbaar dus elk beschikbaar moment nam ik contact op met Patrick. De vlucht van Parijs naar Vietnam was iets minder aangenaam omdat er welgeteld drie baby’s aan boord waren die besloten elkaar af te wisselen als het aankwam op huilen. Gelukkig had ik oordopjes mee dus oordopjes in en slapen maar.. 

Ho Chi Min City Ho Chi Min City

Aankomst luchthaven Ho Chi Min

En dan landt het vliegtuig en moet je alles in je eentje zien te regelen in een vreemd land. Met mijn visum on arrival ging ik op weg naar de balie en kon ik mijn visum heel gemakkelijk ophalen. Langs de douane en op naar mijn backpack die hopelijk dezelfde reis als ik heb gemaakt. Na een tijdje wachten (ze zijn niet zo snel in Vietnam) kwam daar eindelijk mijn backpack en kon ik mijn reis vervolgen.

Na de eerste keer geld pinnen, je pint hier miljoenen omdat het zo weinig waard is, ging ik op zoek naar een taxi. Zoals het hier gaat in Vietnam word je natuurlijk direct ‘opgelicht’ en betaal je veel te veel geld. “Big car, big money” werd er mij verteld en na zo’n 5x teveel te hebben betaald kon ik eindelijk uitstappen bij mijn hotel. 

Ho Chi Min City

Ho Chi Min City

Aankomst hotel

Het leek mij een goed idee om de eerste drie nachten door te brengen in een hotel zodat ik kon bijkomen van mijn reis. Helaas pakte dit iets anders uit dan gedacht want in een hotel ben je direct alleen. Toen ik eenmaal de deur achter me dicht trok begonnen de tranen dan ook direct te komen. Spanning en angst liepen in honderden tranen over mijn wangen. “Waar ben ik aan begonnen”, “Ik wil dit niet”, “Ik kan dit niet”, “Ik wil naar huis” zijn gedachtes die meteen door mijn hoofd gingen. Tel daarbij op dat het midden in de nacht was in Nederland waardoor ik niet direct contact kon opnemen met het thuisfront. Een bericht naar Patrick: als je wakker bent moet je mij snel bellen want ik ben een beetje verdrietig, was dan ook snel verzonden. Na een paar uur doorgebracht te hebben in mijn hotelkamer kwam het telefoontje van Patrick. Het waren vooral heel veel tranen en een “ik wil gewoon naar huis” verzoek. 

Na ook mijn moeder gesproken te hebben kwam eruit dat ik drie dingen moest gaan doen: 1. eten, 2. drinken en 3. contact gaan zoeken met andere backpackers dus dat was wat ik ging doen. Ik ging opzoek naar eten, dit is vrij lastig in een Aziatisch land als je geen Aziatisch eten lust! Na een chocolade croissant en een fles water ging ik opzoek naar een hostel. Bij het hostel kwam ik een heel aardig Australisch meisje tegen die mij meteen op sleeptouw nam door de stad. Na samen de middag doorgebracht te hebben, kwam er al een iets zelfverzekerder Zoë naar boven. Nog steeds verdrietig, moe en heel erg ‘homesick’, maar iets beter.

Ho Chi Min City

Ho Chi Min City

De stad

De stad is enorm chaotisch, druk en vuil. Je kunt de overkant van de straat amper zien vanwege de smog hier. Honderden scooters razen aan je voorbij en oversteken is hier echt een kunst. De stad komt heel erg op je af, maar je hebt aan de andere kant wel veel plekjes waar je naartoe kunt. In het midden van de stad is een groot park waar je heerlijk rustig kunt zitten. Ho Chi Min is echt een wereld van verschil in verhouding tot Nederland. Ik heb een stukje op Wikipedia gevonden waaruit je precies kunt opmaken hoe de stad is:

Naast het verkeer, heeft ook het milieu te kampen met een belabberde infrastructuur. In grote delen van de stad is er geen fatsoenlijke riolering. Nog steeds wordt er afvalwater door fabrieken in grachten en rivieren geloosd, omdat ze de faciliteiten om het te reinigen simpelweg niet hebben. Naar schatting wordt er dagelijks 500.000 m³ verontreinigd water in de Sài Gòn geloosd. De geaccepteerde normen voor de gezondheid wordt wel tot 220 keer de waarde overschreden. Tot 2008 werden hiertegen geen maatregelen getroffen.

Dagelijks worden door de inwoners van Ho Chi Minhstad voor ongeveer 6000 ton afval geproduceerd. De grote hoeveelheid afval en de hoge temperaturen dragen bij aan de slechte luchtkwaliteit van de stad. In combinatie met het drukke verkeer in de stad, wordt het de mensen aangeraden om met name tijdens de spits met een mondkapje op te lopen of rijden. Buiten de stad, in de agrarische gebieden, komt door bestrijdingsmiddelen bodemverontreiniging ook veel voor.

Ho Chi Min City

Cu Chi Tunnel

Ik bezocht als eerste de tunnels en dat voelde direct goed. Ik was daardoor heel de dag op pad en niet bezig met thuis. Het tunnelcomplex van Củ Chi is een immens netwerk van ondergrondse tunnels in het district Củ Chi van Ho Chi Minhstad, Vietnam. Het complex is onderdeel van een nog groter tunnelnetwerk dat vrijwel onder het gehele land doorloopt. De tunnels waren de locatie van verschillende militaire campagnes tijdens de Vietnamoorlog.

Op dit moment ben ik mijn volgende plaats aan het plannen. Dit doe ik samen met twee Zweedse meiden dus ik ben niet meer alleen voor nu. Dat voelt toch een stuk beter.

 

Volg:
ZOEVE

Mijn naam is Zoë van Es en ik ben 25 jaar. Vier jaar geleden begon ik met een blog genaamd www.beautyenfashion.com. Daarop schreef ik voornamelijk over beauty en fashion. Mijn liefde voor reizen en eten begon met de jaren te groeien. Waar ik vier jaar geleden pagina’s vol kon schrijven over deze onderwerpen, merkte ik dat mijn interesse afnam. Na maanden brainstormen, maar vooral het volgen van mijn hart, stapte ik over op een andere domeinnaam. Begin 2016 was ZOEVE.nl geboren en sindsdien schrijf ik met veel liefde, passie en plezier over; reizen, eten en lifestyle. Op woensdag en zondag om 17:00 uur komt er een artikel online.

I have no idea what’s next…but I’m excited.

Find me on: Twitter

2 Reacties

  1. 24 april 2017 / 20:20

    super leuk dat je ons op de hoogte houdt via je blog! ik vind het heel knap van je! je kunt het!

    • ZOEVE
      Auteur
      25 april 2017 / 06:42

      Agh dankjewel! Heel erg lief.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *